•            
    • Hikmat Dangol

    • १७ चैत्र २०७७, मंगलवार ०८:५३

    जीवन अमूल्य छ

    सुनसान रातमा खुला आकाशलाई नियाली
    जुन ताराले घेरिएको प्रकाशलाई महसुस गरि
    पानीका थोपा झै विशाल समुन्द्रको रचना गरि
    तिमिले लगाएका बगैंचाको फूल ऑशुले भिजेको छ।

    न कोहि आफ्नो छन न कोहि आफन्त छन
    एक छाक खाई,धर्तीलाई ओछ्यान बनाई दिएको छु।
    अमुल्य जिवनको अर्थ बुझ्दै ,यात्रा पार गर्दैछु
    मृत्युलाई हैन,अमूल्य जिवन रोज्दै आएको छु ।

    पीडालाई दबाबएर बाच्न सक्न्ने भएको छु
    काडामा नाङ्गा खुट्टाले हिड्न सक्न्ने भएको छु।
    बन्ने छु तिमीलाई छक्क पार्दै
    सारा संसारलाई काखको सिरानी बनाएको छु।।

    भन्ने छु ! आमा बुबा तिमिले दिएको जीवन
    मैले हारेर हैन विजय प्राप्त गरेर आएको छु ।
    अमुल्य जिवनलाई नस्ट पार्न होइन
    जिउन र सफलताको यात्रामा हिड्न सिकाएको छु ।

    देवजङ्ग शाही
    पशुपति मित्र मा. वि
    कक्षा ९
    काठमाडौं 7 चावहिल।

    Facebook Comments

  • सम्बन्धित खवर

    केपी बाको टोपी …२ ! (कथा)

    पारिजातको पहिलो यौन अनुभवको नमिठो कथा

    मूर्दा शहर : एक प्रेम कहानी

    रानीमहलमा भेट्न नपाइएका भूतहरू:-

    नेपाली लोककथा : सुनकेशरी मैयाँ

    सिफारिस सबै
  • छुटाउनुभयो कि? सबै