•            
    • Hikmat Dangol

    • २६ असार २०७७, शुक्रबार १८:१४

    मृत्युलाई नजिकबाट छाम्दा

    तिमी कहाँ जो जो आए
    सबै रोएरै आए , रोएरै फर्के
    जिन्दगीको प्रमाण
    मेटाउन खप्पिस तिमीले
    युगौंदेखि मानव शरिर
    जलाइ रहयौ , खरानी बनाई
    वाग्मतीमा बगाइ रहयौ
    तिम्रो नामै सुन्दा पनि
    तर्सिन्छन् , झस्किन्छन्
    ढिलो वा चाँडो गन्तव्य
    तिमी नै हौं भनी बुझेर नि
    बुझ पचाउने मान्छेहरु
    तिमीलाई हेक्का छैन होला
    कतिका सम्बन्ध तिमीले
    चुपचाप नथाकिकन
    आजसम्म धुँवा , धुलो
    बनाई उडायौ , बगायौ
    धेरै पटक तिम्रो चितामा
    जलेको शव हेर्दै आइन्दा
    सँधै ज्ञानी र सत्यवान
    बन्ने कसम खाएको छुं
    तर बनकाली नपुग्दै
    त्यो कसम भुलेको छुं
    संसारको वास्तविकता बोक्दै
    तिमी कर्तव्य निभाइ रहेछौ
    तर डर लागेपनि म भन्छुं
    तिमीलाई म घृणा गर्छुंं
    हे ! आर्यघाट , तिमीलाई
    भित्री मनदेखि घृणा गर्छुं
    किनकी तिमीले मेरा थुप्रै
    आफन्त र साथीभाई
    पटक पटक
    मेरै आँखा सामु हेर्दाहेर्दै
    वेपत्ता पारेका छौ
    तिनीहरुलाई सदाका लागि
    त्याग्न विवश पारेका छौ । । ।
    –ओमशंकर श्रेष्ठ –
    २५, असार , ०७७

    Facebook Comments

  • सम्बन्धित खवर
    सिफारिस सबै
  • छुटाउनुभयो कि? सबै